12 விடுதலைப் புலிகள் பலவீனமாதல் (இலங்கை போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய ஐநா அறிக்கை)

==============
இலங்கையில் அரசுக்கும் தமிழ்ஈழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்குத்துக்கும் நடுவே நடந்த போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்த போர்க்குற்றங்கள் குறித்த ஐநா சபை நிபுணர்கள் குழு அறிக்கையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (முதல் 12 பக்கங்கள் மட்டும்) ஆங்கில மூலம்
==============

43. இரண்டாவதாக, மார்ச் 2004ல் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின்  கிழக்கும் படைத்தலைவர், பொதுவாக கர்னல் கருணா என்று அறியப்பட்ட விநாயகமூர்த்தி முரளிதரன் அவருடன் 500 போராளிகளை அழைத்துக் கொண்டு இயக்கத்திலிருந்து பிரிந்து போனார். அவர் பின்னர் தமிழ் மக்கள் விடுதலை பலிகள் (TMVP) பதிவு செய்யப்பட்ட அரசியல் கட்சியை உருவாக்கி, தனியாக ஒரு துணை போர்ப்படையை பராமரித்து ஆட்சி புரியும் UPFAயின் அங்கமாக சேர்ந்து கொண்டார்.

இந்தப் பிளவு விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் மீது ஒரு மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. விடுதலைப் புலிகளின் இயக்கத் தலைமையில் கருணாவிற்கு இருந்த இடம், மிகவும் ரகசியமான அந்த அமைப்பைப் பற்றிய ஆழமான அறிவை அவருக்குக் கொடுத்திருந்தது. அரசாங்கம் இறுதிக் கட்டத் தாக்குதலுக்குத் தயாரித்துக் கொள்வதற்கு அந்த அறிவை சரிவர பயன்படுத்திக் கொண்டது. TMVP துணை போர்ப்படைகளையும் விடுதலைப் புலிகளால் பாதிக்கப்பட்ட மற்ற தமிழ் தீவிரவாதக் குழுக்களையும், அரசு விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான ராணுவ நடவடிக்கையிலும், தமிழ் மக்களிடையே உளவு அறியவும் ஈடுபடுத்தியது.

44. மூன்றாவதாக, சர்வதேச நிலைமைகளும் முக்கியமானவை. பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான உலகப் போரின் ஒரு பகுதியாக அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகள் பயங்கரவாத அமைப்புகளையும் அவற்றின் நாடு கடந்த தொடர்புகளையும் எதிர்த்து, பயங்கரவாதத்தைச் சந்திக்கும்  முன்னணி நாடுகளுடன் ஒருங்கிணைந்தது செயல்பட எடுத்த முன்முயற்சி விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்துக்கு தீவிர பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியது. ஏற்கனவே பல நாடுகளால் பயங்கரவாத அமைப்பு என்று அறிவிக்கப்பட்டிருந்த விடுதலைப் புலிகள் உள்நாட்டிலும் உலக அரங்கிலும் மேலும் மேலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

2005ல் தமிழரான இலங்கையின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சரை படுகொலை செய்தது அதன் உலக மதிப்புக்கு தீவிர பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம் (17). இலங்கை அரசு இந்தச் சூழலில் செயல்பட்டு விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான இறுதித் தாக்குதலுக்கு பிற நாடுகளுடன் புரிந்துணர்வை ஏற்படுத்திக் கொண்டது. 

45. 2005 தேர்தலுக்குப் பிறகு அரசாங்கமும், விடுதலைப் புலிகள் இயக்கமும் CFAயின் விதிகளைப் பின்பற்றுவதாக உறுதி அளித்தன. இருப்பினும், இரண்டு தரப்பும் தொடர்ந்து ராணுவ மீறல்களை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தன. ஆகஸ்டு 2006ல் முழுஅளவு ஆயுதப் போராட்டம் ஆரம்பித்தது. அரசுக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கிழக்கு மாநிலத்தின் ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகளுக்கு பாசன நீரை அளித்த மாவில் அணையின் கதவுகளை விடுதலைப் புலிகள் மூடிய போது, அரசு கிழக்கு மாநிலத்தை விடுதலைப் புலிகளிடமிருந்து விடுவிக்க ஆயிரக்கணக்கான போர்ப்படைகளை தாக்குதலுக்கு அனுப்பியது. கருணா பிரிவின் உதவியுடன் ஜூலை 2007ல் அரசு இருபது ஆண்டுகளில் முதல் முறையாக கிழக்கு மாகாணத்தை தன் முழுக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தது

46. கிழக்கு மாகாணத்தில் அரசுப் படைகளின் ராணுவ வெற்றிக்குப் பிறகு, ஜனவரி 2008ல் வடக்கு மாகாணத்தின் சிலபகுதிகள், வன்னி பகுதியின் சில பெரிய இடங்கள் மட்டும் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன. குறிப்பாக வன்னி பகுதியின் நான்கு மாவட்டங்களில் தமது நடைமுறைத் தலைநகரமான கிளிநொச்சியையும் முல்லைத்தீவையும் விடுதலைப்புலிகள் தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்கள், கூடவே வவுனியாவின் வடக்குப் பகுதியையும், மன்னாரின் வடமேற்கு பகுதியையும், யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தின் சிறு பகுதிகளையும் கட்டுப்படுத்தினார்கள்.

(17) 2006 வரை 32 நாடுகள் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தை பயங்கரவாத அமைப்பாக அறிவித்திருந்தன. கனடா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான நாடுகள் தமது முடிவை 2006ல் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சரின் படுகொலைக்குப் பிறகு அறிவித்தன. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் நிதி திரட்டுதல், ஆயுதம் வாங்குதல் போன்ற நடவடிக்கைகள் அதற்குப் பிறகு வெகுவாக மட்டுப்படுத்தப்பட்டன.

47. கிழக்கு மாகாணத்தில் கிடைத்த ராணுவ வெற்றியால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு கிட்டத்தட்ட இரண்டு ஆண்டுகள் தயாரிப்புக்குப் பிறகு, ஜனவரி 16, 2008ல் இலங்கை அரசு முழு அளவு ராணுவ நடவடிக்கையை அறிவித்தது. ஐக்கியநாடுகள் பொதுச்செயலாளர், டோக்கியோ கூட்டு தலைவர்கள், மற்றும் பிற உறுப்பு நாடுகள், CFAவை ரத்து செய்து ஒரு ராணுவ தீர்வை தேடும் அரசின் முடிவு பெரும் அழிவுகளை ஏற்படுத்தும் என்று எச்சரித்தார்கள். அதே சமயம், தன்னுடைய பகுதிகளில் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கு அரசுக்கு இருக்கும் உரிமையை அவர்கள் அங்கீகரித்தார்கள்.

பிப்ரவரி 2008ன் மத்தியில் விடுதலைப்புலிகளின் தற்கொலைப் படைத் தாக்குதல்கள் தீவு முழுவதும் அதிகமானதால், போர்ப் பகுதிகளுக்கு வெளியில் இருந்த பொதுமக்களின் மீது போரின் தாக்கம் அச்சமளிக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்தது. அரசுப் படைகளின் வான்வழி தாக்குதல் மற்றும் வெகுதூர தாக்குதல் நடவடிக்கைகளால், போர்ப்பகுதிகளில் வாழ்ந்த பொதுமக்கள் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டனர். செப்டம்பர் 2008ல் அரசு தனது இறுதி ராணுவ தாக்குதலாக, கிளிநொச்சிக்கு எதிராக நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்தது
(இந்தப் பகுதியின் மொழிபெயர்ப்பு முடிந்தது. அடுத்த பகுதிகள் விரைவில்)

11. (இலங்கை போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய ஐநா அறிக்கை)

==============
இலங்கையில் அரசுக்கும் தமிழ்ஈழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்குத்துக்கும் நடுவே நடந்த போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்த போர்க்குற்றங்கள் குறித்த ஐநா சபை நிபுணர்கள் குழு அறிக்கையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (முதல் 12 பக்கங்கள் மட்டும்) ஆங்கில மூலம்
==============

ஆனால் சமீபத்திய குடியரசுத் தலைவர்கள் எந்தத் தீவிர எதிர்விளைவுகளும் இல்லாமல், இந்தத் திருத்தத்தைப் புறக்கணிக்க முடிந்ததால் அது நடைமுறையில் செயலிழந்து போனது.  செப்டம்பர் 2010ல் நாடாளுமன்றம் 18வது திருத்தத்தை நிறைவேற்றி 17வது திருத்தத்தை சமன் செய்தது. சுதந்திரமான கட்டுப்பாடு மற்றும் சமநிலைக்கான வழிகளை நீக்கி, குடியரசுத் தலைவரின் பதவிக்கால கட்டுப்பாடுகளையும் நீக்கியது.

39. முப்பது ஆண்டுகளாக நடந்த போர், சுதந்திரமான அமைப்புகளின் சிதைவு, சட்டப்படியான ஆட்சி பலவீனப்பட்டது இவற்றின் விளைவாக எல்லா குடிமக்களின் மனித உரிமைகளும் மோசமடைந்தன. விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான கடைசி தாக்குதலுக்காக அரசாங்கம் தயாரித்துக் கொண்டிருந்த போது, மனித உரிமைகளுக்கு இன்னும் இழப்பு ஏற்பட்டது.

பல நடவடிக்கைகள் மூலம் சுதந்திரமான செய்தி சேகரித்தல், எதிர் கருத்துகள் மற்றும் மனிதாபிமான செயல்களுக்கான இடம் கூட வெகுவாக மட்டுப்படுத்தப்பட்டது (13). 2006ன் ஆரம்பத்திலிருந்து ராணுவ நடவடிக்கைகள் பற்றி செய்தி அளிக்கும் பத்திரிகையாளர்களை மேலும் மேலும் கட்டுப்படுத்தும் வழிமுறைகளை பாதுகாப்பு செயலர் அறிவித்தார், நடவடிக்கைகளை எதிர்மறையாக குறிப்பிடுவதை சட்டப்படி குற்றமாக ஆக்கினார்.

தாக்குதல்கள், ஆள் காணாமல் போதல், கொலைகள் உள்ளிட்ட ஊடகங்களின் மீதான அழுத்தங்கள் மேலும் மேலும் ஊடக சுயத்தணிக்கைக்கு வழி வகுத்தன. அடையாளம் தெரியாத இடங்களிலிருந்து வந்த உள்ளூர் ஆர்வலர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான அச்சுறுத்தல்கள்  சிலரை நாட்டை விட்டே வெளியேற வைத்தன.

அனுமதிச் சீட்டு மறுப்பு மற்றும் ரத்து செய்தல்கள் போன்ற நடவடிக்கைகளின் அதிகரிப்பு  அரசு சாரா அமைப்புகளின் ஊழியர்களை பாதுகாப்பற்றும் சில நேரங்களில் அவர்களது நிலைமையை அபாயகரமாகவும் உணரச் செய்தன. (14)

C. போரின் கடைசிக் கட்டங்களை நோக்கி
40 போரின் கடைசிக் கட்டங்களாக உருவெடுக்கும் நிலைமையில் இன்னும் மூன்று கூடுதல் காரணிகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.

41. முதலாவதாக, 2000ல் ஆரம்பித்த குறுகிய கால அமைதி உடன்பாடு, அப்போது இலங்கை அரசும், விடுதலைப்புலிகளும் நார்வேயை நடுவராக செயல்படுவதற்கு வேண்டுகோள் விடுத்தனர். இரு தரப்பும் பிப்ரவரி 2002ல் ஒரு போர் நிறுத்த உடன்படிக்கை(CFA) ஏற்படுத்தினார்கள்.  நேருக்கு நேர் பேச்சு வார்த்தைகள் தொடங்குவதற்கு முன்பு, விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் மற்றும் தெற்கு பிராந்தியத்தின் பெண்கள் பங்கு கொண்ட பெண்களுக்கான துணை ஆணையம் உள்ளிட்ட நம்பிக்கை வளர்க்கும் நடவடிக்கைகள் செயல்படுத்தப்பட்டன.

இந்த அமைதி நடவடிக்கைகளை சர்வதேச சமூகம், 'மறுசீரமைப்பு மற்றும் வளர்ச்சிக்கான டோக்கியோ மாநாடு' (2003) மூலம் ஆதரித்தது. அரசியல் நடவடிக்கைகளை டோக்கியோ கூட்டுத் தலைமையின் (ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஜப்பான், நார்வே மற்றும் அமெரிக்கா) மூலம் கண்காணித்தது. இலங்கை கண்காணிப்பு குழு (SLMM), தன்னிச்சையான சர்வதேச நிறுவனம் CFAயின் உறுப்பினர்களால் உருவாக்கப்பட்டு களத்தில் நடந்த மீறல்களை ஜனவரி 2008 வரை கண்காணித்தது. 2008ல் அரசாங்கம் அதைக் கலைத்து  முறையாக CFAவை ரத்து செய்தது.

விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் 2003ல் CFAவை தன்னிச்சையாக ரத்து செய்து விட்டிருந்தது. 2006ல் புதிதாகத் ஆரம்பித்த சண்டைகளுக்கிடையே CFA பெயரளவில்தான் இருந்து வந்தது. ஆனாலும் முறையாக CFA நடைமுறையில் இருந்த போது SLMMல் சர்வதேச கண்காணிப்பாளர்கள் இருப்பது சாத்தியமாக இருந்தது.

42. இந்த அமைதி முயற்சியும் நீடிக்கும் சண்டையை நிறுத்துவதில் தோல்வி அடைந்ததன் மூலம் முந்தைய அமைதி ஏற்படுத்தும் முயற்சிகளின் தோல்விப் பட்டியலில் சேர்ந்தது. இரண்டு தரப்பிலும் இருந்த தீவிரவாதம், தொடரும் இன பாகுபாடுக்கும், சகிப்பின்மைக்கும் காரணமாக இருந்தது.(16).

தீவிர சிங்கள தேசியவாதிகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே CFAவில் கையெழுத்திட்டதை எதிர்த்து வந்தார்கள். ஏப்ரல் 2003ல் அந்த உடன்பாட்டை ரத்து செய்த விடுதலைப் புலிகளின் முடிவு, தன்னிச்சையாக வடக்கு கிழக்கில் இடைக்கால சுயநிர்வாக ஆணையத்தை ஏற்படுத்தும் அவர்களின் முயற்சிகள் சிங்கள தேசியவாத எதிர்ப்புகளை தீவிரப்படுத்தி, தேசியவாத கட்சிகளின் கூட்டணி ஒன்றை, ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர கூட்டணி (UPFA) என்ற பெயரில் உருவாக்கியது. UPFA 2005 தேர்தல்களில் சிறு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்று, தற்போதைய குடியரசுத் தலைவர் ராஜபக்சவின் தலைமையில் இறுதிப் போரை நடத்துவதற்கான அரசியல் ஆதரவை உருவாக்கியது.

(13) சட்ட விரோதமான, உடனடி, காரணமற்ற கொலைகள் பற்றிய சிறப்பு அறிக்கை - ஃபிலிப் அல்ஸ்டன் - இலங்கைக்கான தூதகம் (E/CN.4/2006/53/Add.5); கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தன்னிச்சையற்ற காணாமல் போனவர்கள் குறித்த செயல் குழுவின் அறிக்கை (E.CN.4/2000/64/Add.1); சித்திரவதைக்கு எதிரான ஆணையத்தின் முடிவுகளும் பரிந்துரைகளும்: இலங்கை (CAT/C/LKA/CO/2).

(14) http://ipsnews.net/news.asp?idnews=43509

(15) இறுதிக் கட்டங்களில், கூட்டுத் தலைமையினர் இலங்கையில் நிலவும் மனித உரிமை நிலைமைகளைப் பற்றிப் பல கலந்தாய்வுகளை நடத்தி தமது கவலையை தெரிவித்தும் பொதுமக்களைப் பாதுகாக்க அழைப்பு விடுத்தும் பல அறிக்கைகளை வெளியிட்டனர்.

(16) 2002 CFAல் முடிவடைந்த அமைதி முயற்சிகளுக்கு முன்பு, போருக்கு அமைதி வழித் தீர்வு காண்பதற்கு பல முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன : இந்திய அரசால் வழிநடத்தப்பட்டு 1985ல் அரசாங்கத்துக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே நடந்த திம்பு பேச்சு வார்த்தை; இந்திய இலங்கை அரசுகளுக்கிடையே ஏற்பட்ட 1987ன் இந்திய-இலங்கை அமைதி ஒப்பந்தம் அதிகாரப் பகிர்தல் மற்றும் தமிழ் மொழிக்கு சம உரிமை போன்றவற்றை அறிமுகப்படுத்தியது. 1995ல் ஏற்பட்ட போர் நிறுத்தமும் நேரடிப் பேச்சு வார்த்தையும் சில மாதங்களில் முறிந்து போனது

(தொடரும்)

தமிழர் எதிரி காங்கிரசுக்கு எதிரான பரப்புரை தாக்கங்கள்

(ஏப்ரல் 30 அன்று இன்னொரு பதிவில் எழுதி வைத்தது. கருத்துக் கணிப்புகள் என்று சொல்லி சூதாட விரும்பாமல் பரவலாக பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை) என்னுடைய உள்ளுணர்வில், நான் பேசிய மக்களின் அடிப்படையில் பார்த்தால் அதிமுக ஸ்வீப்தான் என்று எதிர்பார்த்திருந்தேன். ஆனால், இது போன்ற தேர்தல் கணிப்பு அல்லது விருப்பத்தை செய்வது ஒரு குருட்டு வித்தை போன்றதுதான். 'நடந்தால் அப்போதே சொன்னேன்' என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம், 'இல்லை என்றால், மக்கள் மந்தைகள்' என்று பழி போட்டுக் கொள்ளலாம். 'பெரிய நிறுவனங்களில் புள்ளியியல் அடிப்படையில் செய்யும் கணிப்புகளும் கிட்டத்தட்ட இதே மாதிரிதான்' என்பது என் கருத்து

ஈழப் படுகொலைகள் பற்றி ஊடகங்களிலும் அரசியல் கட்சிகள் மத்தியிலும் பரபரப்பு ஏற்பட்டதற்கு கடந்த 2 ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து பணியாற்றி வந்தவர்களின் உழைப்பு மிகவும் முக்கியமானது.

• ஆனந்த விகடனை முதலாவதாகக் குறிப்பிட வேண்டும். திருமாவேலனின் கட்டுரைகள், தமிழ்நதி, கவிஞர் முத்துலிங்கம் எழுதிய சிறுகதைகள் கட்டுரைகள் கணிசமான ஒரு பகுதியினரின் மனதில் ஈழப் பிரச்சனையின் ரணத்தை உயிரோடு வைத்திருந்தது.
  
• அடுத்ததாக சீமானின் பரப்புரை, அவரது இயக்கம், தனிப்பட்ட செயல்முறை பற்றி விமர்சனங்கள் இருந்தாலும் தமிழ்நாடு அளவில் ஈழப் பிரச்சனையின் முகமாக செயல்பட்ட அவரது பணி மகத்தானது.
  
• மூன்றாவதாக காங்கிரசை எதிர்த்துக் களப்பணிஆற்றிய தமிழ் உணர்வாளர்களின் பரப்புரை. அப்போதே நினைத்தது போல தேர்தலின் வெற்றி தோல்வியை விட கணிசமான மக்களிடம் ஈழப் படுகொலைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியதில் அது தனக்குரிய பங்கை ஆற்றியது.
  
• கடைசியாக நெடுமாறன், வைகோ போன்று தொடர்ந்து உறுதியாக உழைக்கும் தலைவர்கள். மேலே சொன்ன மூன்று பேரும் கடைசிக் கட்ட போரில் நடந்த அநியாயங்களால் மனம் வெதும்பி செயல்பட்டவர்கள் என்றால் இவர்கள் எந்த கால கட்டத்திலும் மனம் ஊசலாடாமல் உறுதியாக நின்றிருக்கிறார்கள்.

அந்த வகையில் நான்காவதாக ஜெயலலிதாவையும் இதில் சேர்க்கலாம். கருணாநிதியை எதிர்த்து அரசியல் செய்வதற்காகவே ஈழப் பிரச்சனையை பயன்படுத்துவதாகத் தோன்றினாலும். முந்தைய நிலைப்பாடுகள் எப்படி இருந்தாலும் முக்கியமான கட்டத்தில் பேசி பத்திரிகைகளில் செய்தி இடம் பெறச் செய்த வகையில் அவரது பணி முக்கியமானது.

அவரது நிலைப்பாடுகளை சராசரி தமிழ்நாட்டு மக்களின் நிலைப்பாடாக பார்க்கலாம். 1989 வரை ஈழ இயக்கங்களுக்கு முழுமையான ஆதரவு. 1991ல் ராஜீவ் காந்தி கொல்லப்பட்ட பிறகு தீவிரவாத இயக்கங்களுக்கு ஆதரவு அளிப்பது தவறு என்ற குற்ற உணர்வில் கடுமையான ஒதுக்கி வைத்தல், ராஜீவ் காந்தி கொலையில் தொடர்புள்ளதாகச் சொல்லப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளை ஆதரிக்க மறுத்தது.

இறுதிக் கட்டப் போரில் நியாயங்கள், சர்வதேச சட்டங்கள், மனிதாபிமானம் மனித உரிமைகள் எல்லாவற்றையும் காற்றில் பறக்க விட்டு போருக்குப் பின் மக்களை கேவலமாக நடத்தும் சிங்கள பேரினவாத அரசின் மீது கோபம். அந்தக் கோபத்தின் வெளிப்பாடு என்று சொல்லலாம்.

இது சரி தவறு என்று அவரவர் அரசியல், உணர்வு நிலைப்பாடு பொறுத்து இருக்கலாம். ஆனால் இது ஒரு வகையான விளக்கம்.

இந்தியா டுடேயின் தேர்தலுக்குப் பின்னான கருத்துக் கணிப்பின் திமுக கூட்டணி 115-130 தொகுதிகளிலும் அதிமுக கூட்டணி 105-120 தொகுதிகளிலும் வெற்றி பெறலாம் என்று கணித்திருக்கிறார்களாம். இதனால் என்ன விளைவு ஏற்படும்?

திமுக உச்ச வரம்பு வெற்றி பெற்றால்

திமுக கூட்டணி - 130 தொகுதிகள்
திமுக - 90
காங்கிரசு - 25
பாமக - 15
விசி - 5

அதிமுக கூட்டணி - 104 தொகுதிகள்
அதிமுக - 75
தேமுதிக - 15
கம்யூனிஸ்டுகள் - 10
பிறர் - 5

சிறுபான்மை அரசாக இந்த முறை யாரும் ஏற்றுக் கொள்ளப் போவதில்லை.

காங்கிரசும் திமுகவும் கூட்டணி அரசுதான் ஏற்படும் அல்லது

அதிமுக, தேமுதிக, காங்கிரசு சேர்ந்து அரசு அமைக்கும் சூழலும் ஏற்படலாம். கம்யூனிஸ்டுகள் எதிரணிக்குப் போய் விடுவார்கள். பாமக அரசுக்கு ஆதரவு கொடுக்கலாம். திமுகவின் 2G ஊழலில் தங்களுக்குத் தொடர்பில்லை என்று காங்கிரசு அதிமுக அணிக்குப் போய் விடலாம்.

இரண்டாவது சூழலில் திமுக கீழ் வரம்பு வெற்றி பெற்றால்,
திமுக கூட்டணி - 115 தொகுதிகள்
திமுக - 90
காங்கிரசு - 15
பாமக - 7
விசி - 3

அதிமுக கூட்டணி - 120 தொகுதிகள்
அதிமுக - 80
தேமுதிக - 20
கம்யூனிஸ்டுகள் 15
பிறர் - 5

இந்தச் சூழலில் அதிமுக+தேமுதிக+பிறர் ஆட்சி அமைக்க முடியும், கம்யூனிஸ்டுகள் வெளியிலிருந்து ஆதரவு தரலாம்.

நான் நடத்திய பத்து பதினைந்து பேரிலான கருத்துக் கணிப்பின் அடிப்படையில்
1. அரசு ஊழியர்கள் திமுகவுக்கு வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.
2. அரசு உதவி பெறுபவர்கள் திமுகவுக்கு வாக்களித்திருக்கிறார்கள் - கூலி வேலை செய்பவர்கள், முதியவர்கள், மகளிர் சுய உதவிக் குழுவினர்.
3. 200 ரூபாய் பெரிய தொகையாக கருதுபவர்கள் திமுகவுக்கு வாக்களித்திருப்பார்கள்.
4. திமுக உறுப்பினர்கள் திமுகவுக்கு வாக்களித்திருக்கிறார்கள்

4. சுயதொழில் செய்பவர்கள் திமுகவுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள். - வியாபரம், சேவைத் தொழில்கள் (மருத்துவர், வழக்கறிஞர், கணக்காளர்கள்), நிலம் படைத்த விவசாயிகள், மீனவர்கள்
5. நீண்ட கால திமுக ஆதரவாளர்களில் பலர் அதிமுகவுக்கு வாக்களிக்கா விட்டாலும், சுயேச்சை அல்லது 49 O வாக்கு அளித்திருக்கிறார்கள்.
6. தனியார் நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் வெள்ளைச் சட்டை வர்க்கத்தினர் திமுகவுக்கு எதிராக வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.
7. இளைஞர்களில் பலர் சீமானின் தாக்கத்தால் ஈழப் பிரச்சனை தொடர்பான வெறுப்பில் திமுகவுக்கு வாக்களிக்கவில்லை.

என்னுடைய கணிப்பில் திமுகவின் வாக்கு சதவீதம் 2009 நாடாளுமன்றத் தேர்தலை விடக் குறைந்திருக்க வேண்டும். 2009 மே மாதத்துக்குப் பிறகுதான் ஈழத்துக்குச் செய்த துரோகத்தின் முழு சோகமும் மக்களைத் தாக்கியது. அந்தத் தேர்தலில் திமுகவுக்கு வாக்களித்த தமிழ் உணர்வாளர்களில் பலர் இந்த முறை எதிர்த்து வாக்களித்திருப்பார்கள்.

அந்தத் தேர்தலுக்குப் பிறகுதான் 2G ஊழல், திரைப்படத் துறை ஆதிக்கம் குறித்த கோபங்கள் வெளியாக ஆரம்பித்தன. அந்தத் தேர்தலில் திமுகவுக்கு வாக்களித்த நடுத்தர மக்களில் பலர் இந்த முறை எதிர்த்து வாக்களித்திருப்பார்கள்.

என்னுடைய கணிப்பின் படி, போட்டி நிலைமை இருந்திருந்தால்
திமுக - 65
காங்கிரசு - 10
பாமக - 15
விசி - 5

அதிமுக - 90
தேமுதிக - 25
கம்யூனிஸ்டுகள் - 20
மமக - 3

ஸ்வீப் என்று இருந்தால் திமுக கூட்டணி மண்ணைக் கவ்வும். அந்தச் சூழலில்
திமுக - 10
காங்கிரசு - 6
பாமக - 8
விசி - 2

அதிமுக - 140
தேமுதிக - 40
கம்யூனிஸ்டுகள் - 23
மமக - 3

முதல்கணிப்பின் படி முடிவுகள் வந்தால் நன்றாக இருக்கும். கம்யூனிஸ்டுகள்+தேமுதிக கடிவாளங்களுடன் அதிமுக ஆட்சி அமைவது இருப்பதில் நல்ல அமைப்பாக இருக்கும்.

10. அதிகாரக் குவிப்பு (இலங்கை போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய ஐநா அறிக்கை)

==============
இலங்கையில் அரசுக்கும் தமிழ்ஈழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்குத்துக்கும் நடுவே நடந்த போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்த போர்க்குற்றங்கள் குறித்த ஐநா சபை நிபுணர்கள் குழு அறிக்கையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (முதல் 12 பக்கங்கள் மட்டும்) ஆங்கில மூலம்
==============
அரசமைப்புச் சட்டம் உச்சநீதிமன்றத்தின் மற்றும் முறையீட்டு நீதிமன்றங்களின் தலைவர் மற்றும் நீதிபதிகளை நியமிக்க குடியரசுத் தலைவருக்கான அதிகாரத்தை வரையறுக்கிறது. நெருங்கிய குடும்ப உறுப்பினர்களை நியமிப்பதில் எந்தக் கட்டுப்பாடுகளும் இல்லை. அப்படிப்பட்ட தேர்வுகளைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட தற்போதைய அரசின் மீது குடும்ப அரசியல் நடத்துவதான குற்றச்சாட்டுகளை உள்ளன (10)

36. நெருக்கடி நிலை ஆட்சியின் கீழ் நீண்ட காலங்கள் இருப்பது, அரசியல் சட்டத்தின் கீழ் அனுமதிக்கப்பட்ட நெருக்கடி நிலைமை விதிகளைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை குடியரசுத் தலைவரின் அதிகாரங்களை இன்னும் அதிகமாக்கியதோடு நீதித்துறை உள்ளிட்ட அரசு நிறுவனங்களின் ஒரு பக்க சார்பை அதிகப்படுத்தி சுதந்திரமான கட்டுப்பாடுகளையும் சமநிலைப்படுத்தலையும் பலவீனப்படுத்தியது.

நெருக்கடி நிலை ஆட்சி முறை 1983லிருந்து 2001 வரை 1989ல் ஒரு சிறு இடைவெளியுடன் இருந்தது, திரும்பவும் 2005லிருந்து இப்போது வரை நடைமுறையில் இருக்கிறது.

தற்போது அமலில் இருக்கும் (11) 1979 பயங்கரவாத தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழான நெருக்கடி நிலை கட்டுப்பாடுகள் அரசாங்கத்துக்கு அசாதரணமான அதிகாரத்தைக் கொடுத்து அதிகார முறைகேடுகள் மற்றும் உரிமை மீறல்களை தட்டிக் கேட்கும் நீதிமன்றங்களின் அதிகாரத்தை பெரிதும் மட்டுப்படுத்துகின்றன. மற்ற சட்டங்களும் அரசின் கடமையான பல்வேறு உரிமை மீறல்களை விசாரிப்பதை பலவீனப்படுத்தின.

குறிப்பாக பிணைச் சட்டம் எண் 20, 1982 (ஆகஸ்டு 1977க்கும் டிசம்பர் 16, 1988க்கும் இடையே அமலில் இருந்தது)ன் படி, எந்த ஒரு அமைச்சர் , சிவில் அல்லது ராணுவ அதிகாரிகள், அல்லது அவர்களின் கட்டளையின் கீழ் பணியாற்றும் யார் மீதும், சட்டப்படியோ அல்லது சட்ட விரோதமாகவோ சட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதற்கு நல்ல எண்ணத்தில் எடுக்கும் செயல்களுக்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கையையும் எடுப்பதை தடை செய்யப்படுகிறது. இத்தகைய சட்டப் பாதுகாப்பை வழங்குவதன் இந்தப் பிணை சட்டம் மோசமான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தியது.

37. இந்த சட்டங்கள் காணாமல் போதல், சட்ட விரோத கொலைகள், சித்திரவதை போன்ற மனித உரிமை மீறல்கள் நடப்பதற்கு சாதகமான சூழலை உருவாக்கின. அந்தக் கொடுமைகளுக்கு எதிராக முறையான சட்ட மற்றும் அரசியல் சட்ட பாதுகாப்புகள் இருந்தும் அவை பெரும்பாலும் தண்டிக்கப்படாமல் போயின, (12). பாலியல் வன்முறை, பாலியல் துன்புறுத்தல்கள், பாலியல் சுரண்டல்கள் போன்ற பாலினம் தொடர்பான வன்முறைகளும் அவற்றுக்கு எதிரான சட்ட பாதுகாப்பு இருந்தும் பரவலாக நிகழ்த்தப்பட்டன.

தொடர்ந்து நிகழ்ந்த  'தன்னிச்சையற்று ஆள் காணாமல் போவது மற்றும் மற்ற கடுமையான மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றிய குடியரசுத் தலைவர் ஆணையங்களின் விசாரணைகள் பல,  முக்கியமான உண்மை அறியும் பணியைப் புரிந்தன. ஆனால், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நியாயமோ, மீறல்களின் அமைப்பு ரீதியான இயல்பையோ அவற்றால் வெளிக் கொண்டு வர முடியவில்லை. இந்த அளவில், விசாரணை ஆணையங்கள், சட்ட விரோதச் செயல்களை கட்டுப்படுத்தவோ, உண்மையை நிலைநாட்டவோ, நியாயத்தை நிலைநாட்டவோ போதுமான கருவிகளாக இருக்கவில்லை.

38. அரசு அமைப்புகளை வலுவாக்கவும், அவற்றின் சுதந்திரத்தை நிலைநாட்டவும் எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள் 2001ல் 17வது திருத்தத்தை நிறைவேற்றுவதில் முடிந்தன. குடியரசுத் தலைவரின் அதிகாரங்களுக்கு சட்ட பூர்வமான கட்டுப்பாடுகளை அளிப்பதைக் நோக்கமாகக் கொண்ட அந்தத் திருத்தம், காவல்துறை, தேர்தல், மனித உரிமை, லஞ்சம், நிதி, மற்றும் பொதுத்துறை ஆணையங்களுக்கான நியமனங்களை மேற்பார்வை செய்ய ஒரு சுதந்திரமான அரசியல் சட்ட குழுமத்தை உருவாக்கியது. இந்தக் குழுமம் உயர் நீதித்துறை அலுலர்கள், பணியாளர் ஆணையம், அரசு வழக்கறிஞர்கள் போன்ற உயர் பதவி நியமனத்துக்கு ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டியிருந்தது.

(10) தற்போதைய அரசாங்கத்தில் குடியரசுத் தலைவரின் மூன்று சகோதரர்கள் முக்கிய பொறுப்புகளை வகிக்கிறார்கள். ஒரு சகோதரர் கோத்தபய ராஜபக்ச, பாதுகாப்பு அமைச்சராக போரின் இறுதி ஆண்டுகள் முழுவதிலும் பணியாற்றி, இப்போதும் அந்தப் பதவியை கையில் வைத்திருக்கிறார்.. இன்னொரு சகோதரர் பசில் ராஜபக்ச, குடியரசுத் தலைவரின் மூத்த ஆலோசகர் பதவியை வைத்துக் கொண்டு பொருளாதார வளர்ச்சி அமைச்சகம் மற்றும் குடியரசுத் தலைவரின் வடக்கு மாநில மறுகுடியிருப்பு, வளர்ச்சி மற்றும் பாதுகாப்புக்கான செயல்குழுவின் தலைவராக இருக்கிறார். மூன்றாவது சகோதரர் சமல் ராஜபக்ச, மக்களவையின் சபாநாயகராக பணிபுரிகிறார். இன்னும் பல உறவினர்கள் அரசின் முக்கிய பதவிகளில் இருக்கிறார்கள்

(11) கெசட் எண் No. 1405/14 (EMPPR 2005, கெசட் எண் 1651/24, மே 2, 2010ல் திருத்தப்பட்டது)ல் வெளியிடப்பட்ட 2005ன் அவசர நிலை (பல்வேறுபட்ட அனுமதிகளும் அதிகாரங்களும்) ஒழுங்குபடுத்தல் எண். 1 ஐப் பார்க்கவும், பொது பாதுகாப்பு ஆணையின் கீழ் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட கெசட் எண் No. 1474/5 (EPPTSTAR 2006, திருத்தப்பட்ட வடிவில்)ல் வெளியான 2006ன் அவசர நிலை
(பயங்கரவாதம் மற்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பயங்கரவாத செயல்களை தடுப்பதும் தடை செய்வதும்) ஒழுங்குபடுத்தல் எண் 7 ஐப் பார்க்கவும்.

(12) சட்ட விரோதமான, உடனடி, காரணமற்ற கொலைகள் பற்றிய சிறப்பு அறிக்கை ஃபிலிப் அல்ஸ்டன் - இலங்கை தூதகம் (E/CN.4/2006/53/Add.5); கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தன்னிச்சையற்ற காணாமல் போனவர்கள் குறித்த செயல் குழுவின் அறிக்கை (E.CN.4/2000/64/Add.1); சித்திரவதைக்கு எதிரான ஆணையத்தின் முடிவுகளும் பரிந்துரைகளும்:
இலங்கை (CAT/C/LKA/CO/2). குறிப்பிட்ட குற்றச் சட்டம் இல்லாத ஆள் காணாமல் போவதைத் தவிர மற்ற குற்றங்களுக்கு குற்றச் சட்டங்கள் மற்றும் அரசியல் சட்டத்தின் அடிப்படை உரிமைகள் பிரிவு பொருப்பு நிர்ணயத்துக்கான வழிகளை குறிப்பிட்டுள்ளன. 

 (தொடரும்)

9. விடுதலைப் புலிகளின் ஆதிக்கம் (இலங்கை போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய ஐநா அறிக்கை)

==============
இலங்கையில் அரசுக்கும் தமிழ்ஈழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்குத்துக்கும் நடுவே நடந்த போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்த போர்க்குற்றங்கள் குறித்த ஐநா சபை நிபுணர்கள் குழு அறிக்கையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (முதல் 12 பக்கங்கள் மட்டும்) ஆங்கில மூலம்
==============
 32. விடுதலைப் புலிகள் நவீன தற்கொலை வெடிகுண்டுகளை உருவாக்கி, அவற்றை ராணுவ, அரசியல் மற்றும் பொது இலக்குகளின் மீது தாக்குதல் நடத்த பயன்படுத்தினார்கள். விடுதலைப்புலி தற்கொலை படையைச் சேர்ந்த ஆண்களும் பெண்களும், இந்திய பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி (1991), இலங்கை குடியரசுத் தலைவர் ரணசிங்கே பிரேமதாச (1993) மற்றும் பல இலங்கை அமைச்சர்கள் மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் தமிழ் அரசியல் தலைவர்களின் சாவுக்கு பொறுப்பாக இருந்தார்கள்.

பொருளாதார மற்றும் மத இலக்குகளின் மீது தற்கொலைத் தாக்குதல்களை நிகழ்த்தி பெருமளவு பொதுமக்கள் சாவுக்கும் வழிவகுத்தார்கள்.

விடுதலைப் புலிகள் ஒதுக்கி வைக்கும் அரசியலைப் பின்பற்றினார்கள். 1990ல் வடக்கு முஸ்லீம்களை அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றினார்கள். தனது கட்டுப்பாட்டு  பகுதிகளின் எல்லைகளில் இருந்த கிராமங்களில் வாழும் சிங்களர்களையும் முஸ்லீம்களையும் படுகொலை செய்தார்கள். தமிழ் மக்களைக் கட்டுப்படுத்த வன்முறை, மிரட்டல்கள், பயமுறுத்தல்கள் போன்ற உத்திகள் விடுதலைப் புலிகளால் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.

சிறுவர்களான பையன்களையும், பெண்களையும் படைவீரர்களை அமர்த்திப் பயன்படுத்துவதில் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் பெயர் போனது. அதன் அணுகுமுறைகளின் காரணமாக கனடா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், இந்தியா, யுனைடட் கிங்டம், யுனைடட் ஸ்டேட்ஸ் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் அது தடை செய்யப்பட்டது.  செப்டம்பர் 11, 2011க்குப் பிறகு அதன் மீதான தடைகள் அதிகமாயின.

33. 1990களிலிருந்து மே 2009 வரை விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் வடக்கு கிழக்கு இலங்கையின் பகுதிகளை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. அரசுப் படைகள் மற்றும் விடுதலைப் புலிகளுக்கிடையேயான  நிலப்பரப்பை கட்டுப்படுத்தும் போராட்டத்தின் போக்கைப் பொறுத்து இந்தப் பகுதிகளின் எல்லைகள்  மாறி வந்தன.

ஒரு நடைமுறை அரசாங்கமாக செயல்பட்டு விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது. இந்த நோக்கத்திற்காக விடுதலைப்புலிகள் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட சர்வதேச அணுகுமுறையை உருவாக்கினார்கள். அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளில் சொந்தமாக காவல்துறை, சிறைச்சாலைகள், நீதிமன்றங்கள், குடிபெயர்வு துறை, வங்கிகள், மற்றும் சில சமூக பணிகளை உருவாக்கினார்கள்(9)

தரை, வான் மற்றும் கடல் திறமைகளுடன், கரில்ல மற்றும் பாரம்பரிய உத்திகளைக் கடைப்பிடிக்கும், பரவலான உளவு அமைப்பால் ஆதரிக்கப்பட்ட நவீன போர்ப்படையையும் உருவாக்கிக் கொண்டார்கள்.

34. கிட்டத்தட்ட 10 லட்சம் மக்கள்தொகை கொண்ட புலம்பெயர்ந்த இலங்கைத் தமிழர்கள் உலகெங்கிலும் பரவியிருக்கிறார்கள். அவர்களில் பெரு எண்ணிக்கையிலானவர்கள், 1980களிலிருந்து அரசாங்கத்தின் வன்முறையான அடக்குமுறைகளிலிருந்து தப்பித்து போனவர்கள், மற்றவர்கள் பொருளாதார வாய்ப்புகளுக்காக போனவர்கள். இந்த நாடு கடந்த மக்கள்குழு போரின் போது முக்கியமான பங்கு வகித்தது.

சில பிரிவினர் முக்கியமான பண உதவி, பரப்புரை, சண்டையின் போது விடுதலைப் புலிகளின் தவறுகளை தொடர்ந்து மறுப்பது போன்ற எந்தக் கேள்வியும் கேட்காத நிபந்தனையற்ற ஆதரவை விடுதலைப் புலிகளுக்கு அளித்தனர்.  எல்லா ஆதரவும் தானாக கிடைத்தது என்று சொல்ல முடியாது கட்டாயப்படுத்தல் உட்பட்ட தனது உத்திகளை இலங்கையின் கரைகளுக்கு அப்பாலும் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் பரப்பியது.

பெரு எண்ணிக்கையில் இலங்கை தமிழ் அகதிகள் வாழும் நாடுகளில் அவற்றைப் பயன்படுத்தி தமிழர்கள் சொந்த தாய்நாடு ஏற்படுத்த விரும்புவதையும் அதை அடைவதற்கான முறைகளையும் பற்றிய தனது  வரையறையை அனைவர் மீதும் சுமத்தியது. விடுதலைப் புலிகளின் வன்முறைக்கு உள்ளான பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குரலுக்கு எந்த இடமும் இருக்கவில்லை.

B. சட்டப் படியான ஆட்சி முறை மற்றும் மனித உரிமைகள் வலுவிழந்தது.
35. இலங்கையின் 1978 அரசமைப்புச் சட்டம் அரசின் ஒருங்கிணைந்த இயல்பை வலியுறுத்தி அதிகப்படியான அதிகாரங்களை நிர்வாக குடியரசுத் தலைவரிடம் குவித்தது. அவர் நாட்டின் தலைவராகவும், அரசின் தலைவராகவும், ஆயுதப்படைகளின் தலைமை தளபதியாகவும் பணியாற்றுகிறார். இவற்றைத் தவிர, குடியரசுத் தலைவர் தனது விருப்பத்திற்கேற்ப எந்த ஒரு அமைச்சகத்தின் தலைமையையும் ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.

தற்போதைய குடியரசுத் தலைவர் மகிந்த ராஜபக்ச பாதுகாப்பு, நிதி, திட்டமிடுதல், துறைமுகங்கள் மற்றும் வான்பயணம், போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைத் துறை ஆகிய 5 அமைச்சகங்களின் தலைமை வகிக்கிறார் :

(9) அதே நேரம் அரசு அமைப்புகளை இந்தப் பகுதிகளில் தொடர்ந்து இயங்க வைத்து உடல்நலம் கல்வி போன்ற சில சமூகப் பணிகளை அரசு அளித்தது.

(தொடரும்)